Czym jest plik STL po konwersji OBJ do STL

STL to plik trójkątów, którego oczekują slicery. Nazwę często rozwija się jako stereolitografia, od wczesnego procesu żywicznego, ale format przeżył tę jedną maszynę. Dziś to nudny, pewny sposób podania kształtu do Bambu Studio, UltiMaker Cura albo PrusaSlicer. To nie format do modelowania. Nie pamięta materiałów. Nie pamięta jednostek. Pamięta narożniki.

Trójkąty i tylko trójkąty

Każdy rekord to fasetka: normalna i trzy wierzchołki. Nie ma czworokąta do zachowania, nie ma n-kąta i nie ma krzywej. Gdy ta strona czyta OBJ, wielokąty najpierw są dzielone na trójkąty, a potem te trójkąty są zapisywane. Liczba trójkątów na stronie narzędzia to ta liczba. Nie zgodzi się z „liczbą wielokątów” z programu, który nadal liczył czworokąty jako jedną ścianę. Kostka z sześcioma czworokątami to dwanaście trójkątów. To poprawne, a nie błąd duplikacji.

Normalna to kierunek ściany. Slicery bardziej dbają o to, czy skorupa jest zamknięta i spójnie zorientowana, niż o dokładne liczby normalnej. Spójny kierunek nawinięcia nadal ma znaczenie, gdy narzędzie próbuje odróżnić wnętrze od zewnętrza. Ten eksporter liczy normalne z kolejności narożników. Nie wymyśla brakujących ścian.

Nie ma współrzędnej tekstury ani koloru w STL, który zapisujemy. W szerszym świecie istnieją niejasne rozszerzenia. To nie jest to, co produkuje ten konwerter, i nie na to powinieneś liczyć, że slicer to uszanuje. Jeden kolor filamentu to model myślowy, który pasuje do pliku.

Bez jednostki celowo

Specyfikacja, którą ludzie naprawdę wdrażają, nie ma flagi milimetra. Umowa społeczności w FDM jest taka, że jedna jednostka równa się jednemu milimetrowi. Plik z wierzchołkiem przy 25 to wierzchołek 25 mm w tej umowie, nawet jeśli artysta miał na myśli 25 metrów albo 25 cali. Poradnik milimetry a metry jest o wypaleniu właściwej umowy w liczbach. Po tym STL nadal „nie wie”. Następny program musi dzielić tę umowę.

Dlatego prostopadłościan w konwerterze jest użyteczniejszy niż zdanie w nagłówku pliku. Nagłówki binarne mają 80 bajtów i często są puste albo wypełnione nazwą narzędzia. Nie trzymaj tam jedynej kopii „to były cale”. Trzymaj to we własnych notatkach i we współrzędnych, które już pasują do milimetrów.

Binarny, ASCII i slicery

Te same trójkąty można spakować jako format binarny albo przeliterować jako tekst ASCII. Binarny jest mniejszy i jest domyślnym pobraniem. ASCII jest czytelny i obszerny. Binarny a ASCII STL omawia wybór. Oba otwierają się w slicerach nazwanych wyżej, gdy bajty są dobrze uformowane. Plik, który jest ASCII, ale został uszkodzony przez edytor tekstu, który zmienił końce linii albo znaki dziesiętne, może się nie otworzyć. Eksportuj ponownie, zamiast ręcznie edytować duży STL.

Import w slicerze nie jest ostatnim testem. Spójrz na podany rozmiar. Spójrz, czy model stoi. Spójrz na podgląd warstw pod kątem szczelin, których nie chciałeś. STL może być geometrycznie poprawny i nadal być złym drukiem. Cienkie ściany, nachodzące bryły i otwarte dna wychodzą tam. Te problemy zabierz z powrotem do siatki, a nie do nadziei, że ponowny eksport tej samej zepsutej powierzchni ją wyleczy.

Skąd powinien brać się STL

Dla tej strony STL powinien brać się z siatki Wavefront OBJ. To plik z liniami v i f opisany w czym jest OBJ. Nie powinien brać się z PNG, JPG ani bryły STEP. Nie wokselizujemy obrazów i nie teselujemy modeli brzegowych CAD. Jeśli narzędzie projektowe ma tylko bryłę, teseluj albo wyeksportuj tam OBJ, z tolerancją cięciwy, którą akceptujesz, potem konwertuj. Liczba trójkątów, którą dostajesz, to teselacja, o którą poprosiłeś to narzędzie. Nie dodamy trójkątów, żeby wygładzić.

Gdy masz plik, tok druku jest zwykły. Potwierdź milimetry, ustaw, podeprzyj jeśli musisz, tnij i drukuj. Zostaw OBJ, jeśli będziesz jeszcze edytować kształt. OBJ a STL wyjaśnia, czemu te dwa pliki powinny leżeć obok siebie, zamiast jeden zastępować drugi. Krok po kroku z Blendera to konwersja OBJ do STL.